ตอนที่ 292 ป้ายเกียรติยศพระราชทานแขวนที่ศาลบรรพชน

ตอนที่ 292 ป้ายเกียรติยศพระราชทานแขวนที่ศาลบรรพชน

“ท่านน้าสะใภ้ วางใจเถิด ข้าสามารถสร้างถนนใหญ่สายหนึ่งขึ้นมาได้ และข้าก็สามารถทำให้ถนนสายนี้สูญสลายไปในชั่วพริบตา ย่อมไม่มีทางนำความยุ่งยากหรืออันตรายใด ๆ มาสู่หุบเขาของพวกเราอย่างแน่นอน”

มู่อวิ๋นเหยาจะไม่เข้าใจความหมายในถ้อยคำที่ท่านน้าสะใภ้ยังกล่าวไม่จบได้อย่างไร นางรีบเอ่ยปลอบใจอีกฝ่ายทันที วาจาอันเปี่ยมด้วยอำนาจของนางกลับทำให้ทุกคนวางใจขึ้นมาก

คราวนี้มู่อวิ๋นเหยารอจนฟ้ามืด และทุกคนแยกย้ายกลับห้องไปพักผ่อนแล้ว นางจึงพาท่านยายฝ่ายแม่และคนอื่น ๆ กลับมายังหุบเขา สาเหตุสำคัญเป็นเพราะพี่สะใภ้ญาติทั้งสองคนกับบ่าวรับใช้ในจวนยังไม่รู้สถานการณ์ของนาง