ตอนที่ 209 สูญเสียความทรงจำ

ตอนที่ 209 สูญเสียความทรงจำ

“มาแล้ว มาแล้ว ข้าก็เห็นแล้ว ข้าก็เห็นแล้ว” มู่อวิ๋นเหยาและพวกเข้าใกล้ก้นหน้าผามากขึ้นเรื่อย ๆ หัวหน้าหมู่บ้านและคนพวกนั้นก็เห็นแสงไฟเช่นกัน

เพื่อให้เด็กกลุ่มนี้เดินได้เร็วขึ้นหน่อย มู่อวิ๋นเหยาจึงตั้งใจเร่งให้เถาวัลย์หนา ๆ ด้านบนงอกออกมาอีกช่วงหนึ่งแล้วห้อยลงมา

เด็กพวกนี้เห็นเถาวัลย์เหล่านั้นก็โหนเถาวัลย์ลงมาตามทางลาดเถาวัลย์อย่างรวดเร็ว เมื่อลงมาถึงเชิงลาดแล้วเห็นฝูงคนดำมืดก็ตกใจจนยืนตัวแข็งอยู่ตรงนั้น ไม่กล้าขยับแม้แต่นิด

ถึงจะเป็นกลางดึกแล้ว แต่ชาวบ้านในหมู่บ้านต่างถือคบเพลิงสว่างไสว ทำให้ฟ้าดินแถบนี้สว่างราวกับกลางวัน เด็ก ๆ ไม่คิดว่าที่นี่จะมีคนมากมายเช่นนี้