ตอนที่ 154 อากาศเริ่มหนาว

ตอนที่ 154 อากาศเริ่มหนาว

“ไม่ใช่แค่ป้าสะใภ้เฉียวที่มีความรู้สึกเช่นนี้ ข้าก็เป็นเช่นกัน ข้ารู้สึกว่ากินแต่เนื้อมันเลี่ยนเกินไป ต้องมีผักป่ามาเข้าคู่สักหน่อยจึงจะอร่อยยิ่งขึ้น”

“ฮ่า ๆ ๆ ๆ พวกเราก็มีชะตากรรมเช่นนี้เอง หมูป่ามันกินรำละเอียดไม่ลงจริง ๆ”

“หมูป่ามันกินรำละเอียดไม่ลง ฮ่า ๆ ๆ ๆ ประโยคที่เจ้าสรุปนี้ช่างตรงเผงจริง ๆ”

เสียงเย้าแหย่ที่ดังขึ้นลงระลอกแล้วระลอกเล่าลอยเข้าหูมู่อวิ๋นเหยา นางรู้สึกว่าชาวหมู่บ้านตระกูลลู่น่ารักจริง ๆ ไม่ว่าชีวิตจะยากจนหรือมั่งคั่ง พวกเขาก็ล้วนเผชิญหน้าอย่างมองโลกในแง่ดีและกระตือรือร้น