ตอนที่ 73 ขนของเรือนหลังที่ว่าการนายอำเภอจนเกลี้ยง

ตอนที่ 73 ขนของเรือนหลังที่ว่าการนายอำเภอจนเกลี้ยง

พวกเขาก็เป็นคนในหมู่บ้านตระกูลลู่เช่นกัน ย่อมสมควรทำคุณประโยชน์ให้หมู่บ้าน พวกเขาไม่ใช่คนที่นั่งรอเก็บกินผลงานผู้อื่นและกินข้าวเปล่า ๆ พวกเขาล้วนเป็นชายน้อยผู้กล้าหาญกันทั้งนั้น

“พี่อวิ๋นเหยา ไม่ต้องให้พี่ช่วยหรอก พี่ไปนั่งพักที่เก้าอี้ตรงนั้นเถิด” มู่อวิ๋นเหยามองฝูงเด็กวัยครึ่งผู้ใหญ่ที่ฮึบ ๆ หอบหิ้วธัญพืชเข้าห้องคลัง

รู้สึกว่าตนเองเป็นผู้ใหญ่ยืนอยู่ข้าง ๆ แล้วชวนละอายใจเล็กน้อย เพิ่งจะยื่นมือออกไปช่วย นางก็ถูกเด็กคนหนึ่งดันไปข้าง ๆ ให้ไปพักผ่อน

พอดีตอนนั้น ชาวบ้านที่เดินเท้าไวบางคนก็ขนธัญพืชมาถึงศาลบรรพชนแล้ว พวกเขารีบช่วยเด็กวัยครึ่งผู้ใหญ่ขนถ่ายธัญพืชในรถม้าด้วยกัน