กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 62 ไปขายมันจีนในตัวเมืองอำเภอ
เอาล่ะ พวกเราดึงเรื่องกลับมาก่อนเถิด พอทุกคนได้ยินคำพูดของหวังจิ่งก็หัวเราะร่าและพยักหน้าเห็นด้วย พวกเขาเป็นคนที่หากินกับดิน มีอยู่ก็แต่เรี่ยวแรงสักกำมือหนึ่ง
กลัวก็แต่ขุดหาอาหารจากดินไม่ออก ปล่อยให้คนแก่คนเด็กในบ้านอดอยาก สิ่งที่แบกอยู่บนหลังเหล่านี้คือความหวังของทั้งหมู่บ้าน จะรังเกียจความเหนื่อยได้อย่างไร
“ดี เช่นนั้นในเมื่อทุกคนยังไม่เหนื่อย พวกเราก็ออกแรงอีกสักหน่อย รีบกลับหมู่บ้านเร็ว ๆ ให้คนในหมู่บ้านได้ดีใจกันบ้าง” เสียงอันเปี่ยมปีติของหัวหน้าหมู่บ้านแผ่ไปถึงทุกคน