กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 498 ตอนพิเศษ เหยียนชิงหานเล่าเรื่อง 3
ความสูญเสียการควบคุมและความตึงเครียดอันแทบจะท่วมท้นร่างกายจับกุมข้าเอาไว้
มันพันรัดแขนขาและอวัยวะทั่วทั้งร่างดุจเถาวัลย์
ความรู้สึกนั้นมิได้น่าพิสมัยเลยแม้แต่น้อย ทว่ากลับทำให้ข้ารู้สึกว่าตนเองยังมีชีวิตอยู่
ข้ายื่นมือออกไป ฝ่ามือสั่นสะท้านอย่างน่าหวาดหวั่น
ข้ารู้ดี
รู้มาโดยตลอดอย่างชัดเจน
นางแตกต่างจากคนอื่นสำหรับข้า
ท้ายที่สุดแล้ว นางก็แตกต่าง
ข้าคิดขึ้นมาอย่างไร้เหตุผลว่า ชาตินี้นางอุตส่าห์แตกต่างจากเมื่อก่อนแล้ว