ตอนที่ 488 บทส่งท้าย (ภาคต้น)

ตอนที่ 488 บทส่งท้าย (ภาคต้น)

วันส่งท้ายปี

หิมะโปรยปรายตลอดทั้งวัน จวบจนยามอาทิตย์อัสดงก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุด

บนทางขึ้นเขามีหิมะขาวโพลนทับถมหนาเตอะ

โคมแดงดวงใหญ่บนภูเขาหลังถูกแขวนไว้แต่เนิ่น ๆ มองจากไกล ๆ คล้ายลูกพลับอุ่นละมุนพวงหนึ่งลอยอยู่กลางอากาศ

พอลมพัดก็แกว่งไกว แสงไฟพลอยอ่อนนุ่มไหวตามไปด้วย

ด้านนอกหิมะตกหนัก ส่วนในครัวกลับคึกคักร้อนระอุ

เสิ่นอี๋เฟิงยืนเหยียบบนม้านั่งเตี้ย เส้นเลือดบนหน้าผากกระตุกไม่หยุด

“อาจารย์! นี่เป็นเนื้อห่านแดง ท่านจะใช้เพลิงเหมันต์ย่างไม่ได้! ไฟแรงเกินไปเนื้อจะแห้งเหนียว เคี้ยวไม่เข้า”