กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 485 กลับบ้าน
จู้จิ่วเกอหาได้สนใจความปั่นป่วนดุจคลื่นสมุทรในใจของผู้คนเบื้องล่างไม่ นางตบมือแล้วลุกขึ้นยืน
“เอาล่ะ ที่พูดเรื่องนี้ก็เพื่อให้พวกเจ้าสลายความบาดหมาง เปลี่ยนศัตรูเป็นมิตร ทุกอย่างล้วนทำเพื่ออนาคตอันรุ่งโรจน์ของพวกเรา… เรื่องก็เป็นเช่นนี้…”
หลังจากบรรดาผู้นำผลัดกันกล่าวถ้อยคำอยู่อีกชุดหนึ่ง ในที่สุดนางก็เอ่ยสองคำออกมาอย่างอดรนทนไม่ไหว
“เลิกประชุม!”
กล่าวจบ นางก็หมุนกายจากไปทันที แต่เดินไปได้ครึ่งทางกลับนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงหันหน้ากลับมาโยนคำพูดทิ้งไว้ประโยคหนึ่ง
“อ้อจริงสิ ตัวจริงผู้นี้จะไปตงโจวเพื่อใช้ชีวิตยามชรา ต่อแต่นี้หากมีงานราชการใดก็ลงไปหาข้าเอง แต่หากไม่มีเรื่องใหญ่โตอันใดก็อย่ามารบกวนข้า
เข้าใจหรือไม่ เป็นอันว่าเท่านี้ ลาก่อน!”
เสียงยังไม่ทันจางหาย เงาสีแดงก็วาบผ่านไป