ตอนที่ 482 เช่นนั้น…ยกให้เจ้า…ก็แล้วกัน!

ตอนที่ 482 เช่นนั้น…ยกให้เจ้า…ก็แล้วกัน!

เรือนสุเมรุ

เงาสีแดงวูบไหว

จู้จิ่วเกอกำขนมซานจาฉาบน้ำตาลไว้ในมือซ้าย มือขวาถือเนื้อย่างมันเยิ้ม ข้อมือห้อยขนมดอกเหมยน้ำค้างเหมันต์

ในแขนเสื้อยังยัดขนมส่งกลิ่นหอมไว้เต็มไปหมด ส่วนรอบคอก็คล้องขนมขบเคี้ยวนานาชนิด

แม้แต่คำพูดที่จะกล่าวก็ยังเตรียมไว้ล่วงหน้าแล้ว

เดิมทีนางคิดว่าเมื่อผลักประตูเข้าไป จะเห็นลูกอ่อนกลุ่มหนึ่งร้องไห้ระงม พร้อมผู้ใหญ่สองคนถอนหายใจอย่างเศร้าสร้อย

แต่แล้ว…

ทันทีที่ประตูเปิดออก

“พวกเจ้ามือไม้ให้ไวหน่อย ลี่อวิ๋นโจว อย่าถือหินบันทึกภาพบ้า ๆ นั่นเดินเกะกะไปมา ขวางทางแล้ว!”