กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 476 เทพมารไขว่คว้าไม่ได้
“ทำได้งดงามยิ่ง! สมกับเป็นเจ้าลูกน้อยบ้านข้าจริง ๆ!”
จู้จิ่วเกอยีศีรษะเด็กน้อย สีหน้าและน้ำเสียงเปี่ยมด้วยความภาคภูมิใจ
นางมีเจ้าลูกน้อยเช่นนี้อยู่ถึงห้าคน ใครรับไปเลี้ยงก็ย่อมรู้ดี
กระบี่นับหมื่นลอยค้างกลางอากาศ เจตจำนงสังหารเย็นเยียบถึงกระดูก
ภายในรอยแยกห้วงมิติ นักบำเพ็ญนับไม่ถ้วนยืนเรียงค่ายกลอย่างเป็นระเบียบ
ในหมู่คนเหล่านี้มีผู้คนจากสำนักใหญ่ทั้งหลายแห่งตงโจว อีกทั้งยังมีผู้คนอีกนับไม่ถ้วนซึ่งกลิ่นอายปะปนสับสนและแต่งกายแตกต่างกัน
ความเกลียดชังที่ลุกโชนอยู่ในดวงตาของพวกเขารุนแรงเสียจนแทบเผาจิ่วโยวให้ทะลุ
เขาจ้องคนเหล่านี้เบื้องหน้าอย่างไม่วางตา ดวงตาทั้งสองแดงก่ำ
“พวกเจ้าเป็นใคร? แค่มดปลวกอย่างพวกเจ้า กล้าดีอย่างไรมาพิพากษาเทพเจ้า?!”