กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 464 ฝีมือระดับใดกัน
จิ่วเซียวเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย ก็เห็นหงส์นับไม่ถ้วนแผดเผาเปลวเพลิงสีแดงฉานอยู่ท่ามกลางม่านฟ้าอันมืดสลัว
พร้อมกับดวงดาวทั่วฟ้าที่ห้อยกลับลงมาราวน้ำตก และเสียงหงส์คำรามก้องทะลวงเมฆา พวกมันพุ่งเข้าหาเขาอย่างเกรี้ยวกราด
ตาทองแห่งเก้าฟ้าของจิ่วเซียวหรี่ลง มือที่บีบคอหลงหร่านจึงจำต้องคลายออก
ร่างของเขาพลันอันตรธานไปจากที่เดิม
หลงหร่านร่วงกระแทกพื้นอย่างแรง กุมลำคอไออย่างหนัก หอบหายใจเฮือกใหญ่
“ตูม!”
ลูกไฟขนาดมหึมาระเบิดบนบันไดหยก
เมื่อควันคลุ้งสลายไป เงาร่างหลายสายก็ก้าวออกมาอย่างองอาจ
ผู้ที่นำหน้าคือบุรุษผมแดงผู้ดูอ่อนแอบอบบาง อีกฝ่ายสวมเสื้อคลุมขนหงส์แดง กลางคิ้วมีแสงพลังวิญญาณเพลิงลุกโชน งดงามหล่อเหลาเป็นหนึ่งไม่มีสอง