กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 435 สุดท้ายย่อมต้องสู้กัน
จิ่วโยวยืนอยู่ริมแม่น้ำใต้ดิน อุ้มลั่วชิงเสวี่ยไว้ในอ้อมแขน
ทารกน้อยยังไม่รู้ว่าตาข่ายสีทองบนท้องฟ้าคืออะไร ดวงตาดำขลับสะท้อนแสงสีทองระยิบระยับ มือคว้าปลายผมที่ห้อยลงมาของจิ่วโยว
แล้วส่งเสียงอ้อแอ้พลางเอาเข้าปากอีกครั้ง
จิ่วโยวก้มหน้า หลังจากแย่งแขนเสื้อคืนมาแล้ว ก็แย่งเส้นผมกลับมาอีก
เด็กน้อยยังคงหัวเราะคิกคัก
ต่อมา นางส่งเด็กไปยังสถานที่ซึ่งเส้นชะตาชี้ไปแต่เดิม
ที่นั่นเป็นเรือนเล็ก ๆ เชิงเขาหิมะ
ภายในเรือนมีหญิงชราคนหนึ่ง ชะตาของนางกำหนดไว้ว่าจะพบเด็กคนนี้ในคืนนี้ เลี้ยงดูนางจนถึงอายุสามขวบ แล้วจากไปในอีกสามปีให้หลัง
เด็กน้อยจึงเริ่มต้นชีวิตเร่ร่อน นับแต่วันนั้นจนกระทั่งถูกสำนักเซียนที่ผ่านทางรับไป