กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 426 รังแกคนสมองทึบ
สุริยจุนชักกระบี่ออกมาได้ครึ่งหนึ่งแล้วค้างอยู่ตรงนั้น จะชักต่อก็ไม่ได้ จะเก็บกลับก็ไม่ถูก
จู้จิ่วเกอเห็นพวกเขาไม่ขยับ จึงเอนตัวลงนอนบนกระดานหมากหยกขาวเสียเลย
นางประสานมือวางไว้บนท้อง หลับตาลงอย่างสงบ
“ข้าพูดตรง ๆ แล้วกัน” น้ำเสียงนางเกียจคร้าน “ข้าไร้พลังแล้ว ไม่มีพลังวิญญาณแม้แต่น้อย ทั้งยังสูญเสียความทรงจำ แม้แต่พวกเจ้าเป็นใครก็จำไม่ได้
ตอนนี้ข้าไม่มีดีอะไรสักอย่าง หากพวกเจ้าจะแก้แค้นก็รีบลงมือ อย่าทำให้ข้าพลาดเวลาแปรชาติ ไม่แน่ชาติหน้าข้าอาจได้เกิดในครอบครัวดี ๆ”