ตอนที่ 398 หยุดรบหนึ่งวัน

ตอนที่ 398 หยุดรบหนึ่งวัน

หลงหร่านหันกลับไป สายตากวาดผ่านดวงตาคู่แล้วคู่เล่าที่ส่องแสงสีเขียวอยู่ในความมืดรอบด้าน

พวกนั้นล้วนเป็นเซียนต้องโทษที่ยังพอมีลมหายใจ ทุกคนกำลังจ้องนาง หรือจะพูดให้ถูกคือจ้องพลังเซียนในร่างนาง

หลงหร่านเก็บกระบี่หนักกลับไป

นางหันไปมองส่วนลึกที่สุดของเหวบูชาเทพ

เสาเทวะแห่งการดับสูญเก้าต้นแทงทะลุห้วงอวกาศ ผิวเสาสลักอักขระทัณฑ์เทพจากบรรพกาลไว้เต็มไปหมด

เสาแต่ละต้นใหญ่จนคนร้อยคนโอบไม่รอบ แผ่ไอเย็นเยียบที่ไม่มีวันละลายมานับหมื่นยุค

กลางเสาเทวะมีโซ่ไท่ซวีขนาดมหึมาพาดไขว้กัน ร่างของคนผู้นั้นถูกแขวนไว้กลางอากาศอย่างแน่นหนา

โทษทัณฑ์ช่างหนักหนาสาหัส…