กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 392 พระไม่กล่าวคำเท็จ
ในเวลานั้น ประมุขสำนักเล็กแห่งหนึ่งที่อยู่ข้าง ๆ ถอนหายใจ เขาอดเหลือบมองนักบำเพ็ญรอบด้านที่ได้รับบาดเจ็บภายในสาหัสจากอานุภาพหลงเหลือของอสนีภัยไม่ได้
ก่อนเอ่ยขึ้นว่า
“สหายเต๋าน้อยทั้งหลาย โปรดทำใจเถิด อสนีภัยสีแดงเมื่อครู่ร้ายแรงถึงขั้นทำลายฟ้าดิน เพียงอานุภาพหลงเหลือก็ทำให้ทุกคนได้รับผลสะท้อนกลับถึงเพียงนี้แล้ว
อย่าว่าแต่ผู้อาวุโสตอนนี้มีเพียงร่างเนื้อธรรมดาเลย ต่อให้เซียนอยู่ที่นี่ ก็คงต้องร่างสิ้นมรรคาดับสูญ… คุณธรรมสูงส่งของผู้อาวุโสจู้
พวกเราจะตั้งป้ายบูชาความเป็นอมตะให้นางแน่นอน…”
“ไม่”
เสียงตวาดแผ่วเบาเย็นเยียบขัดคำพูดของเขา