กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 383 ขลาดก็ขลาด แต่ใจถึงก็ใจถึง
จู้จิ่วเกอกำหมัดแน่น
ไม่ได้ จะปล่อยให้ถูกกดดันอยู่ฝ่ายเดียวเช่นนี้ต่อไปไม่ได้
แสงอสนีสีแดงพลิกม้วนอยู่ในหมู่เมฆ ราวกับในที่สุดก็รอจนเห็นนางร่อแร่ใกล้ตาย เตรียมลงมาซ้ำเติม
จู้จิ่วเกอยกมือปาดหน้า
มีแต่เลือด
นางก้มมองมือของตน แล้วมองเหยียนชิงหานที่อยู่ตรงข้าม
เหยียนชิงหานยืนอยู่หน้าจานทำนาย เสื้อคลุมขาดวิ่นไปหลายแห่ง ทั้งเอว หน้าท้อง แผ่นหลัง และต้นแขน เสื้อขาวเปื้อนเลือดจนหมด
กระดูกข้อมือของเขาถูกจู้จิ่วเกออาศัยอสนีทัณฑ์ระเบิดจนแตก เลือดไหลหยดจากปลายนิ้ว
แต่ในดวงตาของเขากลับเต็มไปด้วยความสงบนิ่ง