ตอนที่ 359 พี่หมาป่า

ตอนที่ 359 พี่หมาป่า

ไม่นาน พื้นดินก็เริ่มสั่นสะเทือน

หยวนชิงหนีรู้สึกได้ถึงกลิ่นคาวโชยปะทะหน้า เงยหน้าขึ้นมอง สมุนไพรโอสถในมือแทบจะเสียหายทั้งหมด

เบื้องหน้าพวกเขาคืออินหลางตัวหนึ่ง สูงถึงครึ่งคน ขนทั่วร่างตั้งชัน ดูราวกับสามารถกลืนกินนางไปได้ครึ่งตัวในคำเดียว

จากนั้นตัวที่สอง ตัวที่สามก็ตามมา

ฝูงอินหลางดำทะมึนโถมทะยานออกมา

หมาป่าหอวงจันทร์นับร้อยนับพันวิ่งกรูกันเข้ามา ขนสะท้อนแสงเย็นเยียบอยู่ในหมอกสีเทา

เพลิงวิญญาณในมือหยวนชิงหนีดับพรึ่บ

“ข้าล่ะเชื่อเลย…” ยวนเย่าตะลึงงัน

แขนขาลีบเล็ก ๆ อย่างพวกเขา พอให้พวกมันกินสักตัวหรือ?