กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 349 กำปั้นเริ่มคันยุบยิบ
ยามราตรี
จู้จิ่วเกอกำลังนั่งสมาธิปรับลมหายใจอยู่ในห้อง
ประตูถูกแง้มออกเป็นช่อง
เย่อันถือถ้วยชาเดินเข้ามาอย่างระมัดระวัง มือทั้งสองประคองถ้วยไว้ เดินโซเซไปมา น้ำชาหกเป็นทาง
“ซือฝูฝู!” เด็กน้อยยกถ้วยชาขึ้นตรงหน้านาง พยายามยิ้ม “ดื่มชา! อานอานชงเอง! ชาสงบ...ใจ!”
จู้จิ่วเกอมองชาสีเขียวมรกตในถ้วย แล้วมองดวงตาที่หลบเลี่ยงของเด็กน้อย ก็เข้าใจทุกอย่างในใจ
นางเลิกคิ้ว ยื่นมือไปรับ
อยากรู้นักว่าเจ้าตัวแสบนี่คิดเล่นลูกไม้อะไร
นางรับถ้วยมาดมใกล้ปลายจมูก พอรู้ว่าเป็นอะไรแล้วก็ยกขึ้นเตรียมดื่ม