กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 338 ห้วงฝัน
ไหล่ผอมบางของเย่อันพลันชะงัก เขาเงยหน้าขึ้นมองจู้จิ่วเกอที่ปรากฏตัวขึ้นกลางอากาศอย่างเหม่อลอย
“อาจารย์... อาจารย์ซือฝูฝู”
ทันทีที่ดวงตาของเด็กน้อยเห็นนางก็พลันแข็งค้าง มีดสั้นขึ้นสนิมในมือร่วงลงบนผืนทรายสีดำดังฉับ
ทว่าในยามนี้เอง หมอกสีดำหลายกลุ่มก็เริ่มก่อความวุ่นวายอีกครั้ง
เงาลวงตาค่อย ๆ เคลื่อนเข้ามาจากเบื้องบนด้วยท่าทีเหนือกว่า ทั้งยังพร่ำพูดไม่หยุดปาก
“เป็นเจ้าที่ทำร้ายอาจารย์ เจ้าเมล็ดพันธุ์มาร... คนครึ่งคนครึ่งมารเช่นเจ้า มีแต่จะนำพาหายนะ...”
จู้จิ่วเกอไม่เสียเวลาพูดไร้สาระแม้ครึ่งคำ ปลายเท้าของนางตวัดมีดสั้นขึ้นสนิมบนพื้นขึ้นมา อัดพลังวิญญาณเข้าไป