กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 327 อายุยืนร้อยปี
ยามนี้อารมณ์ดี มันจึงเมตตายืดอายุให้นางอีกสิบปี พอให้ประทังชีวิตไปได้
แล้วหากวันใดมันเกิดอารมณ์ไม่ดีขึ้นมาเล่า?
รับมือยากจริง ๆ
เมื่อได้ยินเสียงสวบสาบด้านหลังหยุดลง จู้จิ่วเกอก็ลืมตาขึ้นอีกครั้ง นางขยับคอที่แข็งตึงเล็กน้อย
ช่างเถิด อย่างไรเสียนางก็ฟื้นคืนชีพมาแล้ว เรื่องระบบนั่นคงต้องพักไว้ก่อน สิ่งที่อยู่ตรงหน้านี้สำคัญกว่า
“ข้าเรียบร้อยแล้ว”
เสียงเด็กหนุ่มแหบพร่าเล็กน้อยขัดจังหวะความคิดของจู้จิ่วเกอ
ในที่สุดอาหลีก็สวมอาภรณ์เวทตัวโคร่งจนเรียบร้อย
คอเสื้อเอียงกระเท่เร่ ชายเสื้อยาวลากพื้น