กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 324 ตายทางสังคม
จู้จิ่วเกอกวาดตามองรอบห้อง แต่ไม่มีใครอยู่เลย
หน้าต่างเปิดแง้มอยู่ แสงตะวันส่องเข้ามาตกบนใบหน้า อุ่นเสียจนเกินพอดี
ข้างหมอนมีถุงเก็บของใบหนึ่ง บนโต๊ะเล็กข้าง ๆ วางขวดยาสมุนไพรหลายขวด ห่อด้วยผ้าเช็ดหน้าอย่างเรียบร้อย
จะว่าไป แม้แต่นางเองก็ไม่รู้ว่าหมดสติไปได้อย่างไร แต่เจ้าลูกน้อยทั้งหลายกลับพานางมาถึงตำหนักราชันโอสถได้ทันเวลา ช่างเป็นลูกศิษย์ที่เอาใจใส่อาจารย์จริง
ๆ
สายตากวาดต่อไปด้านนอก
แล้วนางก็เห็นหินบันทึกภาพบนโต๊ะ
หินบันทึกภาพวางนิ่งอยู่ตรงนั้น แสงพลังวิญญาณบนผิวหน้ามืดลงแล้ว
รูม่านตาของจู้จิ่วเกอหดเล็กลงทันที