กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 303 เป็นเช่นนี้อีกแล้ว
แววตาของเหยียนชิงหานเย็นชาลงอย่างสิ้นเชิง
เขายกมือขึ้น พลังวิญญาณรวมตัวที่ฝ่ามือ แสงสีครามลึกลับส่องสว่างทั่วใบหน้า
“จิ่วเกอ” เสียงของเขาแผ่วเบา “บอกข้ามาว่าพวกเขาอยู่ที่ใด?”
จู้จิ่วเกอยันกระบี่ ค่อย ๆ ลุกขึ้นยืนอย่างโซเซ แล้วกลืนเลือดลงคอ
“ไสหัวไป”
เหยียนชิงหานไม่พูดอีก
ความเร็วในการลงมือของเขาเร็วกว่าเมื่อครู่เป็นเท่าตัว
เส้นมรรคทั้งสามของจู้จิ่วเกอขาดสะบั้น การโคจรพลังวิญญาณไม่ราบรื่นเหมือนก่อน ทุกครั้งที่รับกระบวน
อวัยวะภายในทั้งห้าก็สั่นสะเทือนไปด้วย