ตอนที่ 301 ตะวันและห้วงเหว

ตอนที่ 301 ตะวันและห้วงเหว

หลังหลินชิงอินเอ่ยคำสุดท้ายจบ ปราณวิญญาณรอบกายก็ทะยานขึ้น ร่างทั้งร่างราวกับกระบี่คมที่ชักออกจากฝัก

นางไม่คิดจะฟังเหยียนชิงหานพูดไร้สาระ ยกกระบี่ฟันใส่ทันที

ปราณกระบี่กรีดผ่านอากาศ ส่งเสียงระเบิดดังสนั่น

ในเวลาเดียวกัน ตานหยางจื่อก็ลงมือ

ชายชรายกแส้ปัดฝุ่นขึ้นคราหนึ่ง มันก็กลายเป็นหนวดเรียวแหลมคมนับหมื่นเส้น พุ่งเข้าพันรัดเหยียนชิงหานจากทุกทิศทาง

“รับวิชานี้ของข้าไป!”

ปรมาจารย์ฮุ่ยเฉิงก็กระชากไตรจีนออกจากร่าง ประนมมือ ใบหน้าเมตตาแต่เดิมเต็มไปด้วยโทสะ แสงทองด้านหลังรวมตัวเป็นเงาร่างวัชรพิโรธขึ้นราง ๆ

“ทะเลทุกข์ไร้ฝั่ง หันหลังกลับคือฝั่ง!”