ตอนที่ 293 ไร้ผู้คนย่างกราย

ตอนที่ 293 ไร้ผู้คนย่างกราย?

บุรุษผู้นั้นจ้องนาง

หลงหร่านก็จ้องเขา

ทั้งสองสบตากันสามลมหายใจ

บุรุษผู้นั้นเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ก่อน

เขารู้จักคู่หูของตนดีเกินไป

ขวางก็ขวางไม่อยู่ สิ่งเดียวที่ทำได้คือพยายามลดความเสียหายให้เหลือน้อยที่สุด

“สาบานมา”

“ได้ ๆ ๆ” หลงหร่านยกมือซ้ายขึ้น “ข้าหลงหร่านขอสาบานว่า การเดินทางครั้งนี้จะดูเรื่องสนุกเท่านั้น จะไม่ลงมือเด็ดขาด

หากผิดคำสาบาน ขอให้เหล้าที่ข้าฝังไว้ถูกเจ้าขุดออกมาดื่มจนหมด!”