กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 289 บีบให้ทุกคนลงสนาม
เจียงเหยาไปหยิบมีดมาตั้งแต่เมื่อใดก็ไม่รู้ นางเขย่งปลายเท้าตัดขนมเป็นหลายชิ้น—
ชิ้นที่ใหญ่ที่สุดย่อมเป็นของจู้จิ่วเกอ
“อาจารย์ รีบชิมสิ! ของที่ศิษย์พี่ใหญ่ทำต้องอร่อยกว่าของพวกเราแน่”
จู้จิ่วเกอใส่ขนมเข้าปาก
หวานกำลังดี เนื้อสัมผัสนุ่มละเอียด อบได้พอดี
“...อร่อยมาก”
มุมปากเสิ่นอี๋เฟิงยกขึ้นจนแทบสังเกตไม่เห็น ก่อนกดกลับลงไปทันที
เฟิงหลิงซีไม่ยอม
“แต่อาจารย์กินของที่ข้าทำก็ยังบอกว่าอร่อยเลย!”