กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 270 หนึ่งในแผนการ
ลมริมผาพัดพาใบไผ่ม่วงหมุนคว้างผ่านระหว่างคนทั้งสอง
เหยียนชิงหานยืนเงียบ ๆ อยู่ที่เดิม มุมปากยังมีรอยยิ้มบางเบา ดวงตาเต็มไปด้วยความคาดหวังอย่างไม่ปิดบัง
เขากำลังรอปฏิกิริยาของจู้จิ่วเกอ
ราวกับคาดหวังให้นางเข้าใจเจตนาดีอันลำบากใจของเขา
จู้จิ่วเกอก็มองเขาเช่นกัน
มองอยู่ครู่หนึ่ง นางกะพริบตาอย่างเชื่องช้า ในที่สุดก็เรียกสติกลับมา
ขณะที่คิดว่าคนผู้นี้สมองมีปัญหาร้ายแรง นางก็รู้สึกหนาวสะท้านจากฝ่าเท้าขึ้นไปถึงกระหม่อม
เมื่อครู่เขาพูดอะไรบ้างนะ?
อ้อ จริงด้วย