กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 265 นี่มันชวนกระอักกระอ่วนจริง ๆ
เมิ่งปาเหอตะโกนจนเสียงแหบพร่า ใบหน้าเต็มไปด้วยความโศกแค้นแทบล้นทะลัก
สีหน้าที่ดูเหมือนพร้อมบุกฝ่าขวากหนามเพื่อความยุติธรรม แม้มีคนเป็นพันหมื่นก็ไม่หวั่น หากผู้ไม่รู้เรื่องมาเห็น บางทีคงซาบซึ้งจนน้ำตาเอ่อ
น่าเสียดาย คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาไม่ใช่ใครอื่น
ฟิ้ว
เพียะ
แส้อีกเส้นฟาดตัดเสียงฮึกเหิมของเขาได้อย่างแม่นยำ
ปากเมิ่งปาเหอที่บวมราวไส้กรอกอยู่แล้วก็ถูกกระหน่ำซ้ำ
“หนวกหูชะมัด” จู้จิ่วเกอมองก้อนเนื้อบนพื้นจากด้านบน แววรำคาญเต็มถ้อยคำ “ลืมคำที่เพิ่งพูดไปแล้วหรือ?