กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 249 ดวงชะตา
“ฟงจื้อให้เจ้ามาที่นี่ เกรงว่าจะมิใช่เพียงเพื่อให้เจ้านำหัวใจจันทร์ร่วงไป”
บรรพชนเสียงจันทร์คำรามเงยหน้ามองท้องฟ้ายามราตรีที่กลับมากระจ่างใสแล้ว
“เขารู้ว่าข้าเฝ้าอยู่ที่นี่เพียงผู้เดียวช่างอ้างว้าง จึงจงใจส่งความครึกครื้นมาให้ และถือโอกาส…ส่งข้าเดินทางด้วย”
จู้จิ่วเกอเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนหัวเราะออกมา
“เฒ่าเฟิงมิได้บอกข้ามากถึงเพียงนั้น แต่เมื่อพันปีก่อน เขาเคยส่งศิษย์มาหาเจ้า เพียงแต่ศิลาจารึกหน้าประตูของพวกเจ้าขวางไว้ ไม่ยอมให้คนเข้าเท่านั้น”
“เจ้าหมายถึงก้อนหินผุ ๆ หน้าประตูนั่นหรือ?”
สีหน้าของบรรพชนเสียงจันทร์คำรามราวกับกลืนแมลงวันตายเข้าไปสามชั่ง