กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 220 ไร้มลทินต่อมโนธรรม
นางมีชีวิตสุขสบายดี จะให้ว่างจนหาเรื่องทุกข์ใส่ตัว วิ่งไปตามลั่วชิงเสวี่ยกลับมาเพื่อให้แม่ลูกได้พบหน้ากันหรือ?
แม้แต่สุนัขยังไม่ทำเรื่องแบบนี้
“เช่นนั้นข้าทำ!” ยวนเย่ายกมือ “ข้าช่วยได้ ให้ข้าไปตามหาเด็กคนนั้นให้ผู้อาวุโส…”
พูดยังไม่ทันจบ ลิ่วว่านที่ลอยมาอยู่ตรงหน้าเขาก็ปิดปากเสียก่อน
ยวนเย่ากลืนน้ำลาย แล้วค่อย ๆ ลดมือขวาที่คิดจะใช้สร้างความดีความชอบกลับลงไป
เขาไม่ได้โง่
แววตาของเด็กน้อยผู้บำเพ็ญสายกระบี่ที่หน้านิ่งนั้นเขียนไว้ชัดเจน
พูดอีกคำเดียว เจ้าอย่าหวังจะได้เห็นตะวันพรุ่งนี้
เห็นแก่ที่เป็นศิษย์ของผู้อาวุโส ยวนเย่าจึงปิดปากเงียบแต่โดยดี