กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 204 เจ้ายอดเยี่ยมมากแล้ว
ยามราตรี
สรรพเสียงเงียบสงัด
จู้จิ่วเกอนั่งขัดสมาธิอยู่ในห้อง หลับตาทั้งสองข้าง
นางปล่อยจิตวิญญาณออกไปปกคลุมเรือนสุเมรุทั้งหลัง จากนั้นก็ซ่อนกลิ่นอายทั้งหมด แล้วรออย่างเงียบ ๆ
ลูกหมาป่าน้อยแม้จะดูหยิ่งผยองเอาแต่ใจ แต่จิตใจก็อ่อนโยนไม่น้อย
นางเพียงหลั่งน้ำตาสองหยด พูดพร่ำไม่กี่ประโยค มันก็ยอมกินเนื้อนกกระเรียนเคลือบน้ำตาลทั้งจานเสียเอง
จู้จิ่วเกอยอมรับว่านางกำลังเสี่ยงดวง
นางเพียงอยากรู้ว่าอาหลีเป็นตัวร้ายคนที่ห้าหรือไม่
เวลาผ่านไปทีละน้อย หลังยามสามผ่านไปไม่นาน