กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 185 ในที่สุดเจ้าก็มีบ้านแล้ว
เมื่อได้ยินเช่นนั้น จังหวะที่จู้จิ่วเกอยกเหล้าดื่มก็ช้าลงไปครู่หนึ่ง
จากนั้นนางก็เอามือกุมหน้าผากอย่างตกใจ แล้วพ่นลมหายใจออกทางจมูก
“เบอร์ ไอ้เกลอ เส้นผมของข้าร่นขึ้นไปแค่นี้ เจ้ายังสังเกตเห็นอีกหรือ? ละเอียดเกินไปแล้วกระมัง?”
ลี่อวิ๋นโจว “?”
เมื่อเห็นเขามีสีหน้าว่างเปล่า จู้จิ่วเกอจึงค่อย ๆ ลดมือลง
“โอ้ ที่พูดไม่ใช่เรื่องนี้หรือ? เช่นนั้นก็ไม่มีอะไรแล้ว”
การพูดจาเหลวไหลหยอกล้อครานี้ ทำเอาอารมณ์ที่ลี่อวิ๋นโจวอุตส่าห์กลั่นกรองมานานสะดุดลง
แต่วันนี้เขาตั้งใจแน่วแน่ว่าจะพูดให้เข้าใจ จึงเก็บท่าทีไม่จริงจังนั้น แล้วกลับมาจริงจังขึ้นได้ยากยิ่ง