กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 180 ตะลึงงัน
ภายในเรือนสุเมรุ จู้จิ่วเกอกำลังนั่งขัดสมาธิอยู่บนเก้าอี้พระสนม มือประคองแตงวิญญาณลูกหนึ่ง
พลางกัดกินไปพลางชมกระจกน้ำอย่างเพลิดเพลิน
ในกระจกน้ำกำลังถ่ายทอดเหตุการณ์นอกตำหนักราชันโอสถแบบสด ๆ
ขณะที่นางกำลังครุ่นคิด ก็ได้ยินคำกล่าวตัดพ้ออันเย็นเยียบจากเฟิงไจ่
จู้จิ่วเกอไม่เข้าใจ นางยกมือปรับกระจกน้ำไปทางลี่อวิ๋นโจว
จึงเห็นเด็กหนุ่มผู้มีดวงตาบวมปูดราวกับลูกวอลนัต กำลังร้องไห้จนแทบดูไม่ได้
จังหวะการกัดแตงของนางพลันหยุดชะงัก ก่อนจะส่งเสียงจิ๊ออกมา
นางก็ยังไม่ตายเสียหน่อย เหตุใดเด็กคนนี้จึงร้องไห้ขึ้นมาได้เล่า
ทำราวกับกำลังร้องไห้ไว้อาลัยคนตายอย่างไรอย่างนั้น…