กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 178 ที่แท้เป็นเขา
ลี่อวิ๋นโจวร้องไห้จนหายใจหอบ ทั้งจมดิ่งอยู่ในโลกของตนเองโดยสิ้นเชิง
ยามเขาร้องไห้จนมูกน้ำตาไหลพราก แทบจะหมดสติ มิติด้านหน้าพลันเกิดระลอกคลื่นขึ้นอย่างรุนแรง
วินาทีถัดมา ร่างเปื้อนเลือดสองร่างก็กลิ้งตกลงบนพื้นอย่างสะบักสะบอม
พร้อมกันนั้น รอยแยกสุดท้ายในห้วงอวกาศก็ปิดลงสนิท
เสียงร้องไห้ของลี่อวิ๋นโจวหยุดลงฉับพลัน
เขามองคนทั้งสองที่ปรากฏตัวอย่างเหม่อลอย แล้วหันไปมองด้านหลังพวกเขาโดยไม่รู้ตัว
ว่างเปล่า
ไม่มีจู้จิ่วเกอ
สมองพลันอื้ออึง