ตอนที่ 165 สังหาร

ตอนที่ 165 สังหาร

“…ท่านแม่?”

เฟิงหยวนเรียกอีกครั้ง

ฝีเท้าของเขาโซเซไปครู่หนึ่ง แทบจะถลันไปถึงข้างเตียง

เขาลังเลก่อนยื่นมือออกไป ค่อย ๆ สัมผัสมารดา แต่เมื่อพบว่าไม่มีลมหายใจแล้ว ก็สะดุ้งราวถูกฟ้าผ่าแล้วชักมือกลับทันที

เขายื่นมือไปตรวจลมหายใจอีกครั้ง คลำชีพจรด้วยท่าทางลนลานเก้ ๆ กัง ๆ

เย็น

เย็นยะเยือกถึงกระดูก

“ไม่…เป็นไปไม่ได้…” เฟิงหยวนพึมพำ ดวงตาแดงก่ำจ้องใบหน้ามารดาเขม็ง ราวกับอยากถลึงตาให้เห็นประกายชีวิตสักเสี้ยวจากใบหน้านั้น

“ท่านแม่…ตื่นสิ…มองลูก…ลูกมาแล้ว…ลูกอยู่ตรงนี้…อาหยวนไม่ควรทะเลาะกับท่าน…อาหยวนผิดไปแล้ว…”