กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 149 ลักพาตัวเจ้าลูกน้อย
ราตรีมืดมิด ลมแรง
เงาดำหลายสายเคลื่อนไหวไปทั่วตระกูลเฟิง
ไม่นานทุกคนก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ
เงียบเกินไป
คุ้มตระกูลเฟิงกว้างใหญ่ไพศาล อย่าว่าแต่ผู้คุ้มกันลาดตระเวนเลย แม้แต่เงาคนรับใช้ที่ออกมาเคาะยามก็ยังไม่เห็น
มีเพียงเสียงใบไม้เสียดสีกันยามลมพัดผ่าน
ลี่อวิ๋นโจวย่อตัวเดินอย่างแมว กลืนน้ำลายอย่างประหม่า ก่อนถามด้วยเสียงกระซิบ
“ไม่ใช่กระมัง ตระกูลเฟิงใหญ่โตขนาดนี้กลับไม่มีคนเฝ้าประตูสักคน? นี่จะเป็นอุบายเชิญเข้าหม้อ รอให้พวกเราเดินเข้าไปติดกับเองหรือไม่?”
จู้จิ่วเกอรออยู่กับที่ครู่หนึ่ง ก่อนมองอาวุธอาคมในมือ