ตอนที่ 136 เมืองลืมหวน

ตอนที่ 136 เมืองลืมหวน

เวลาหนึ่งเค่อผ่านไปอย่างรวดเร็ว

ณ ทางเข้าโบราณสถานบรรพกาล เงาร่างของนักบำเพ็ญคนสุดท้ายก็หายลับเข้าไปในรอยแยกมิติอันวุ่นวายนั้นอย่างสิ้นเชิง

ชั่วขณะที่ก้าวเข้าสู่รอยแยก ทุกคนพลันรู้สึกฟ้าดินหมุนคว้าง

เมื่อฝ่าเท้าสัมผัสพื้นอย่างมั่นคงในที่สุด ทุกคนต่างมึนงงไปชั่วขณะ

สิ่งที่ปรากฏเบื้องหน้าแตกต่างจากที่คาดคิดไว้โดยสิ้นเชิง ไม่มีซากกำแพงพังทลาย ไม่มีทรายเหลืองฟุ้งตลบ ไม่มีบรรยากาศเงียบเหงาวังเวง...

ตรงหน้าคือเมืองโบราณอันเจริญรุ่งเรืองอย่างยิ่ง

ถนนสายยาวทอดไกลสุดสายตา

สองข้างทางแขวนป้ายร้านค้าหลากหลาย มีธงสุราพลิ้วไหวอยู่กลางสายลม

ข้างหูแว่วเสียงผู้คนร้องเรียกลูกค้าและพูดคุยหัวเราะ