กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 129 เก้าคือขีดสุดของจำนวน
สายฟ้าสีทองหมองนั้น ราวกับรวมความพิโรธของฟ้าดินไว้
พร้อมด้วยความเด็ดเดี่ยวที่จะไม่ยอมหยุดจนกว่าจะบดขยี้ทุกสิ่งเบื้องล่างให้เป็นผงธุลี
ความเร็วของมันไวถึงขีดสุด แรงกดดันก็หนักถึงขีดสุด
สองขาของเด็กน้อยที่ยืนอยู่กับที่เริ่มสั่นเทา จวนจะคุกเข่าลงแล้ว
“เหล่าจู้!” ในโรงน้ำชา เสียงตกใจของลี่อวิ๋นโจวเปลี่ยนระดับไปเลย
บนแท่นสูง ตานหยางจื่อ หลินชิงอิน ฝานซือ และคนอื่น ๆ ก็รูม่านตาหดลง
เกือบจะออกมือไปกันให้เด็กน้อยสักครั้งโดยไม่รู้ตัว
แต่พื้นที่คืบคลานในสนาม ถูกเขตแดนกฎระเบียบกั้นไว้แน่นหนา
ไม่ทันแล้ว