กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 114 ไม่มีโอกาสอีกแล้ว
“อึก... ถุย!”
ใบหน้าทั้งหมดของเสิ่นเทียนฉีถูกเหยียบจมลงในโคลน เลือดทะลักออกจากปากและจมูกปะปนกับทราย ส่งกลิ่นคาวเหม็น
เขาเงยตาขึ้นอย่างยากลำบาก
สิ่งที่เห็นคือดวงตาของเสิ่นอี๋เฟิงที่สงบนิ่งจนน่าขนลุก
ใบหน้าที่ครั้งหนึ่งเคยต่ำต้อยดุจธุลีในสายตาของเขา
บัดนี้กำลังมองเขาจากเบื้องบน
“เสิ่นอี๋เฟิง! ไอ้ลูกผสม เอาเท้าสกปรกของเจ้าออกไป!”
เสิ่นเทียนฉีคำราม ใบหน้าเสียดสีกับดินหยาบ เสียงบิดเบี้ยว
“เจ้าคิดว่าหลังจากทรยศตระกูล อาศัยสหายจอมปลอมไม่กี่คนเป็นที่พึ่ง แล้วมาเหยียบข้า