กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 106 เคารพสมองตนเองยิ่งนัก
สิ้นเสียง ชายหนุ่มในชุดคลุมแพรสีดำทองก็ย่างเท้าเข้ามาด้วยท่วงท่ากร่างอวดดี
เมื่อจู้จิ่วเกอเห็นผู้มาใหม่ เปลือกตาก็กระตุก
ที่แท้ก็เจ้าตัวเด่นนี่เอง
ตอนนั้นนางยังนึกว่าตนมองผิดไป
ทันทีที่จางอี้เห็นผู้มาเยือน ก็ลืมไปเสียสนิทว่าตนยังเปลือยกายอยู่ เขาตะโกนด้วยความตื่นเต้นว่า
“องค์รัชทายาทลี่! ท่านมาได้อย่างไรขอรับ—”
ลี่อวิ๋นโจวกวาดตามองไปรอบ ๆ สายตาหยุดอยู่ที่ไก่ต้มสับซึ่งห้อยอยู่บนกรอบประตูเนิ่นนาน แต่กลับจำไม่ได้ว่าเป็นใคร
เขาจุปากสองครั้ง พลางส่ายหน้า ท่ามกลางสีหน้าคาดหวังของจางอี้ เขาก็เอ่ยอย่างเจ็บปวดใจว่า