กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 90 น้ำตาแห่งความยากจนไหลริน
เรือนสุเมรุสะอาดเรียบร้อยอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
ทุกตารางนิ้วของลานบ้านถูกจัดการอย่างเป็นระเบียบ ดวงวิญญาณอาฆาตต่างวุ่นวายไปมา
บางตนขัดเงาใบบัวเหมันต์หมึกเร้นลับ บางตนพรวนดินในแปลงโอสถ
อีกหลายตนต่อแถวรอพัดลมให้กับอาหลีที่หลับอยู่
บรรยากาศเต็มไปด้วยความสามัคคี เจริญรุ่งเรืองยิ่ง
เพียงแต่ภาพที่ปรากฏดูมืดมนเกินไปอยู่บ้าง
เจียงเหยาตัวเล็กจ้อยยืนอยู่ท่ามกลางทะเลดวงจิต นางยื่นมือไปจิ้มดวงวิญญาณตนหนึ่งที่กำลังรดน้ำบัวเหมันต์หมึกเร้นลับ
ดวงวิญญาณอาฆาตนั้นแข็งค้างไปในตอนแรก จากนั้นก็ถูปลายนิ้วของนางอย่างเอาใจ
เย็นเยือกและนุ่มเด้งยิ่ง