ตอนที่ 086 วันคืนสงบสุข...เสียที่ไหน

ตอนที่ 86 วันคืนสงบสุข...เสียที่ไหน

เมื่อมองดูเจ้าก้อนขนที่เดินจากไปอย่างลำพองพร้อมกับกองทัพที่ใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ และกองทัพหมาป่ามารสีดำทะมึนสุดลูกหูลูกตาเบื้องหลัง

รอยยิ้มของจู้จิ่วเกอพลันแข็งค้างบนใบหน้า นางตกอยู่ในความเงียบงันเป็นเวลานาน

นางไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าเหตุใดเสือตัวหนึ่งจึงไปคลุกคลีกับฝูงหมาป่ามารได้

เช่นเดียวกับที่นางไม่เข้าใจว่าเหตุใดฝูงหมาป่ามารจึงโยนลูกหมาป่าน้อยมาให้นางเลี้ยงเพียงลำพัง

เจ้าตัวน้อยยังยาวไม่ถึงแขนของนางด้วยซ้ำ ขนทั่วร่างจับกันเป็นกระจุก ผอมแห้งจนเห็นกระดูก

มีเพียงดวงตาคู่หนึ่งที่เต็มไปด้วยความระแวดระวังและดุร้าย ราวกับเปลวเพลิงสีเขียวเรืองรองสองกอ