ตอนที่ 083 ช่างไร้ประโยชน์

ตอนที่ 83 ช่างไร้ประโยชน์

เป็นเสิ่นอี๋เฟิง

เด็กน้อยเงยหน้า ดวงตาดำสนิทคู่นั้นสงบนิ่งเกินวัย เขามองซูเยี่ยนอยู่เช่นนั้นเงียบ ๆ

“ดอกท้อดอกหลีไม่เอ่ยวาจา แต่ผู้คนย่อมเดินไปหาจนเกิดเป็นทาง”

เสียงเด็กน้อยที่ยังเจือความไร้เดียงสาเอ่ยวาจาซึ่งเป็นผู้ใหญ่จนน่าตกใจ

“อาจารย์ของข้าเป็นคนเช่นไร ไม่จำเป็นต้องเอ่ยปากประกาศ ผู้ที่เชื่อนาง ต่อให้นางไม่พูดก็ย่อมเชื่อ ส่วนคนที่ไม่เชื่อนาง ต่อให้พูดมากเพียงใดก็ไร้ประโยชน์

เจ้าอยู่กับนางมาตั้งหลายปี กระทั่งเรื่องแค่นี้ยังมองไม่ออกหรือ? ช่างไร้ประโยชน์จริง ๆ”

รูม่านตาของซูเยี่ยนหดเล็ก เขาถอยหลังไปครึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว

เขามองเด็กชายที่อายุน้อยกว่าตนไม่รู้ตั้งเท่าใด ตกตะลึงจนไม่รู้จะพูดอะไร