กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 77 โต้วซาแล้ว!
จู้จิ่วเกอมองกรงเล็บที่ใหญ่กว่าร่างทั้งร่างของนางกำลังฟาดลงมา แม้แต่เปลือกตาก็ไม่ยกขึ้น
นางเพียงยื่นสองนิ้วเรียวงาม กำมือประกอบมนต์อย่างแผ่วเบา
นิ้วมือขาวผ่องดุจหยก เรียวยาวและงดงาม
ตั้งตรงอยู่เบื้องหน้าเจ้าตัวขนฟู
ดังนั้นฉากภูเขาสะเทือนแผ่นดินไหวที่คาดคิดไว้จึงไม่เกิดขึ้น
กรงเล็บของเจ้าตัวขนฟูหยุดนิ่งเหนือศีรษะจู้จิ่วเกอ ไม่อาจขยับได้
ภายในถ้ำ สายลมยังคงพัดแรงจนเส้นผมของหญิงสาวปลิวสยาย
ทว่ารอบกายเจ้าตัวเล็กสองคนที่อยู่ด้านหลังนางกลับสงบนิ่ง แม้แต่ชายเสื้อก็ไม่ถูกพัดไหว
“โฮก?”