กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 57 โชคดีที่ที่นี่คือโลกซิ่วเซียน
ภายในห้องหินเงียบสงัด
เมื่อเด็กทุกคนเห็นคนชุดคลุมดำ พวกเขาก็หดตัวถอยหลังโดยไม่รู้ตัว
เวลานี้เขานอนดิ้นรนอยู่บนพื้นราวกองโคลน แต่เพราะถูกพลังวิญญาณพันธนาการจึงไม่อาจขยับได้แม้แต่น้อย
เด็ก ๆ เพียงกอดเข่าและสั่นเทา
ความหวาดกลัวราวกับฝังลึกอยู่ในกระดูก แม้ศัตรูจะอยู่ตรงหน้า พวกเขาก็ยังไม่มีความกล้าพอจะลงมือ
ร่างของเจียงเหยาสั่นสะท้าน ฟันกระทบกันดังกรอด
ดวงตางดงามที่จับจ้องคนชุดคลุมดำเต็มไปด้วยความเคียดแค้นดุจคลื่นยักษ์
นางเป็นเด็กกำพร้า ถูกทอดทิ้งตั้งแต่แรกเกิด และคนตระกูลเจียงรับนางมาเลี้ยง