กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 55 ราวกับมีแสงลอดเข้ามา
เด็กชายที่สูงกว่าเล็กน้อยเช็ดเลือดตรงมุมปาก เงียบไปครู่หนึ่งแล้วจึงพูดว่า
“แต่พวกเราจะยืนดูเขาควักดวงตาเจ้าไปจริง ๆ ไม่ได้”
เจียงเหยาเงียบงัน
“เขาอยากฆ่าพวกเรา ก็เหมือนบี้มดตัวหนึ่งให้ตายเท่านั้น ในเมื่อพวกเราก็ไม่ได้คิดว่าจะมีชีวิตออกไปอยู่แล้ว สู้ลองดูสักครั้งไม่ดีกว่าหรือ”
เด็กชายพูดจบก็ก้มหน้าลง
ห้องหินกลับคืนสู่ความสงบ
ครู่ต่อมา เสียงสะอื้นเบา ๆ ก็ดังขึ้นหลายสาย
“เขา…อีกเดี๋ยวก็จะกลับมาแล้ว…” เด็กหญิงที่บาดเจ็บเต็มตัวกอดเข่า เสียงสั่นจนแทบพูดไม่เป็นคำ “พอเขากลับมา
พวกเราก็จะตายกันหมด…ข้าอยาก…อยากหาท่านแม่แล้ว…”