กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 27 เจ้าไม่ได้ช่วยอะไรเลยสักนิด
จู้จิ่วเกอพลิกตัว พึมพำว่า “ข้ายังไม่ตื่น อย่ามารบกวน”
เสิ่นอี๋เฟิงดึงลิ่วว่านออกมาเงียบ ๆ จ้องอาคมเขตแดนสีทองรอบกายอย่างเคร่งเครียด
เขาสัมผัสได้ว่ามีปราณกระบี่มากกว่าหนึ่งชนิดอยู่รอบ ๆ มันปะปนยุ่งเหยิง ราวกับกระบี่ไร้เจ้าของนับไม่ถ้วนกำลังคำราม และพลังของพวกมันก็กำลังแข็งแกร่งขึ้น
ในเวลานี้เอง เขตแดนนั้นพลันกะพริบวูบวาบอย่างบ้าคลั่งราวกับเสียสติ ความสว่างเดี๋ยวแรงเดี๋ยวอ่อน
จู้จิ่วเกอรู้สึกถึงแสงที่วูบไหว จึงดีดตัวลุกพรวดราวกับปลาคาร์ป…แต่ไม่สำเร็จ จนเสิ่นอี๋เฟิงช่วยพยุงให้ยืนดีแล้ว นางจึงหรี่ตามอง
“พลังของเขตแดนกำลังปั่นป่วน”