กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 22 นับแต่นี้ไปเราคือศัตรูกัน
“...” ลี่อวิ๋นโจวถึงกับพูดไม่ออก
คำแก้ตัวและคำอธิบายทั้งหมดติดค้างอยู่ในลำคอ ไม่อาจเปล่งออกมาได้แม้แต่คำเดียว
ใช่แล้ว หากคนในเมืองปาฮวงเหล่านี้สมควรได้รับผลกรรมทั้งหมด และเขายังเกี่ยวข้องกับเจ้าเมือง แล้วเหตุใดจึงต้องช่วยคนนอกอย่างนาง?
มือที่เขายื่นออกไปดึงจู้จิ่วเกอโดยไม่รู้ตัวค้างอยู่กลางอากาศเช่นนั้น ครู่ต่อมาจึงตกลงอย่างหมดแรง
ทั้งตรอกเงียบสนิท
จู้จิ่วเกอมองท่าทางหมดอาลัยของเขาแล้ว ไม่ซักไซ้ต่อ
ขณะเดียวกัน ณ จวนเจ้าเมือง
ในห้องมืดมิด กระจกน้ำบานใหญ่สะท้อนภาพทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในตรอกอย่างชัดเจน