กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 19 ป่วยก็ไปรักษาเสีย
“ตัวจริงผู้นี้ไม่เหมือนพวกเขาเสียหน่อย! อีกอย่าง ใครเลื่อมใสเขากัน?” ลี่อวิ๋นโจวเหมือนแมวถูกเหยียบหาง
พลันขนฟูขึ้นทั้งตัว
“เจ้าเชื่อหรือไม่ก็แล้วแต่! อย่างไรข้าก็เตือนเจ้าแล้ว ต่อไปอย่าโง่เอาโลหิตตัวเองไปเลี้ยงเจดีย์บ้า ๆ นั่นก็พอ!”
พูดจบเขาก็หันหลังเดินจากไป ก้าวเท้ายาวยิ่ง
“อ้อ ตัวจริงผู้นี้ยังมีธุระ ไปก่อนล่ะ! อย่าลืมเรื่องที่เจ้ารับปากว่าจะชี้แนะการบำเพ็ญให้ข้านะ!”
จู้จิ่วเกอมองแผ่นหลังที่แทบจะหนีเตลิดไป เร็วยิ่งกว่ากระต่าย
เมื่อเชื่อมโยงกับท่าทีเหมือนอยากพูดแต่ไม่พูดเมื่อครู่ ความสงสัยในใจนางก็ได้รับการยืนยันโดยสมบูรณ์