ตอนที่ 013 สายตาดูแคลน

ตอนที่ 13 สายตาดูแคลน

ตรอกหนานซาน หน้าประตูเรือน

ปลายรองเท้าของเสิ่นอี๋เฟิงแทบจะแตะลงบนแผ่นหินเขียวนอกประตูเรือน

รอยยิ้มที่มุมปากเสิ่นจ้งซานลึกขึ้นเรื่อย ๆ ความโลภในดวงตาไม่อาจปิดบังได้อีก

อีกเพียงก้าวเดียว ก้าวเดียวเท่านั้น

ขอเพียงเขาออกมา ก็จะหลุดจากเขตคุ้มครองของจู้จิ่วเกออย่างสิ้นเชิง

ในชั่วขณะที่เสิ่นอี๋เฟิงกำลังจะก้าวพ้นประตู เสียงเอื่อยเฉื่อยเสียงหนึ่งก็ดังขึ้น

“โอ้ คึกคักกันดีนี่”

ร่างเสิ่นอี๋เฟิงพลันแข็งทื่อ เท้าที่ลอยอยู่นอกธรณีประตูหดกลับ แล้ววางลงในลานอย่างมั่นคง

สีหน้าของเสิ่นจ้งซานพลันย่ำแย่ถึงขีดสุด