เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 4 นางเก่งกาจถึงเพียงนี้เชียวหรือ?
ในที่สุดจู้จิ่วเกอก็เงยหน้าขึ้น ไม่พูดอะไร เพียงกระดิกนิ้วเรียก
“...” เมื่อเห็นเช่นนั้น ความลังเลสุดท้ายในดวงตาของเฮ่อจิงเฉินก็แปรเปลี่ยนเป็นความเด็ดเดี่ยว “เช่นนั้นศิษย์ขอล่วงเกินแล้ว!”
เขายกกระบี่พุ่งเข้าใส่
ศิษย์สำนักเสินเหยียนจงที่อยู่ด้านข้างเร่งก่อตั้งค่ายกลกระบี่ตามคำสั่งผู้อาวุโส กระบี่นับไม่ถ้วนเรียงรายแน่นขนัดเหนือผาวายุคลั่ง บดบังแสงฟ้า
รอเพียงผู้อาวุโสออกคำสั่งก็จะทะยานออกไปพร้อมกัน
จู้จิ่วเกอมองเฮ่อจิงเฉินที่พุ่งเข้ามา ไม่หลบไม่หลีก เพียงยกมือขึ้นอย่างเชื่องช้า ชูนิ้วขาวผ่องดุจหยกสองนิ้ว แล้วซ้อนนิ้วเข้าหากันหมุนเบา ๆ
ปลายกระบี่ของเฮ่อจิงเฉินหยุดนิ่งฉับพลัน ทั้งร่างก็ไม่อาจรุกคืบได้อีกแม้แต่น้อย
“เสี่ยวเฮ่อเอ๋ย” จู้จิ่วเกอมองเขาตรง ๆ ในที่สุด ก่อนเบ้ปาก “วิชากระบี่ชุดนี้ข้าสอนเจ้ามากับมือ เอาสิ่งที่ข้าสอนมาจัดการข้า เจ้าโง่หรือทึ่มกันแน่?”
พูดจบ นางออกแรงที่ปลายนิ้วเล็กน้อย